zjarr,-i

Klasifikimi: m, sh, etnogr, usht, fig, mb, ndajf

1. m, sh
   zjarr,-i -e(t)
   • ▸ flaka e #prushi kur digjen #drutë, qymyri etj., që japin nxehtësi e dritë: zjarri i vatrës; urë zjarri; #oda e zjarrit; ngrohem në zjarr; për këtë zjarr! (bet.); #mori zjarr u ndez; i vuri zjarrin e ndezi; iku nga tymi e ra në zjarr (fj. u.) ra në një gjendje edhe më të vështirë.
     Shiko gjithashtu: #prushi, #drutë, #oda, #mori
   • ▸ #zjarrmi, ethe: ka zjarr të madh; / #afshi i bagëtisë: lopët erdhën në zjarr.
     Shiko gjithashtu: #zjarrmi, #afshi
2. etnogr
   • ▸ familje, shtëpi, fis: janë nga një zjarr; një zjarr i ndan janë kushërinj.
3. usht
   • ▸ qitje e armëve me barut; #breshëri të shtënash: zjarr anësor (i kryqëzuar); armë zjarri; qendra zjarri; vija e zjarrit; zjarr! komandë kur japim urdhër për të bërë qitje.
     Shiko gjithashtu: #breshëri
4. fig
   • ▸ ndjenjë e fuqishme që rrëmben dikë; shpërthim i vrullshëm i një ndjenje; dëshirë e fortë: zjarr i brendshëm; zjarri i dashurisë; fliste me zjarr; / shkalla më e lartë e një veprimtarie: në zjarrin e punës.
   • ▸ grindje, mosmarrëveshje; ndezë: u futi zjarrin në shtëpi.
5. mb
   • ▸ si i gjallë e i papërmbajtur: i ka djemtë zjarr.
6. ndajf
   • ▸ si përdoret për të dhënë shkallën më të lartë të cilësisë a të një veprimi; shumë: ishte zjarr i nxehtë; u bë zjarr u inatos shumë.