▸ vegël muzikore popullore me frymë, si gyp i hollë e i gjatë dhe me disa vrima: me fyell; i bie fyellit; s’bëhet dasma me një fyell (fj. u.).
Shiko gjithashtu:
sh
▸ diçka që ka trajtën e një gypi të shpuar tejpërtej; féje(t) kanali i brendshëm i diçkaje, që zgjatet tejpërtej; vrimë si kanal: fyelli i pushkës tyta; fyelli i veshit; fejet e hundës; fejet e gjakut (anat.) e gjakut.
Shiko gjithashtu:
anat
▸ eshtër e gjatë dhe e drejtë e gjymtyrëve të njeriut ose të kafshës: fyelli i këmbës ; fyelli i dorës (i krahut) eshtra e llërës.
Shiko gjithashtu:
mb, bised
▸ si i drejtë: e ka trupin fyell; / i zbrazët: e ka mendjen fyell (fig.).