gjilpër/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, fig, keq

1. f, sh
   gjilpër/ë,-a -a(t)
   • ▸ #fill i hollë #çeliku me majë të mprehtë e me vrimë në fund, që përdoret për të qepur: gjilpërë dore (makine); (rri) si mbi gjilpëra nuk rri aspak i qetë, rri si mbi #gjemba; nuk humbi pazari për gjilpëra (fj. u.); më shumë të mban gjilpëra se #gërshëra; ku futet gjilpëra, do të futet edhe peri (fj. u.) ku shkon njëri, do të shkojë patjetër edhe tjetri; për një pe për një gjilpërë, shkoi dëm një #gunë e tërë (fj. u.); s’vihen gjilpërat majë më majë (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #fill, #çeliku, #gjemba, #gërshëra, #gunë
   • ▸ diçka e ngjashme me këtë #fill #çeliku; shigjetë treguese në një aparat matës, #akrep: gjilpëra e shiringës (mjek.) gjilpërë si gyp, që vihet në shiringë e që ngulet në trup për të futur #bar të lëngshëm për mjekim; gjilpërë me #kokë gjilpërë pa vrimë e me një #kokë të rrumbullakët në fund; gjilpëra e sahatit (e busullës); i bëra një gjilpërë.
     Shiko gjithashtu: #fill, #çeliku, #akrep, #bar, #kokë, #kokë
2. fig, keq
   • ▸ njeri #dinak e keqbërës.
     Shiko gjithashtu: #dinak