shárr/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, det, mjek, veter, mb

1. f, sh
   shárr/ë,-a -a(t)
   • ▸ vegël me një rrip a me një disk #çeliku të dhëmbëzuar që përdoret për të prerë #dru, metale, gurë etj., presa e kësaj vegle; makinë me një vegël të tillë: sharrë druri (hekuri, mermeri); sharrë dore; trupa sharre; sharra që pret, shkëlqen edhe vetë (fj. u.); / punishte me vegla të tilla ku nxirren nga #trungjet dërrasa, trarë etj.
     Shiko gjithashtu: #çeliku, #dru, #trungjet
   • ▸ shtylla kurrizore.
   • ▸ koçan për të shkoqur misrin.
2. det
   • ▸ vargmale të thepisura e dhëmbë-dhëmbë; vend me shkrepa e me gurë nga gërryerjet e rrëkeve; shkëmb i thepisur brenda në
3. mjek, veter
   • ▸ sharrëza.
4. mb
   • ▸ si i dhëmbëzuar; shumë i mprehtë: #thikë sharrë; i ka dhëmbët sharrë.
     Shiko gjithashtu: #thikë
   • ▸ si që është bërë dhëmbë-dhëmbë e nuk pret mirë; që është shkallë-shkallë e me #thepa: u bë sharrë #thika; vendi ishte sharrë.
     Shiko gjithashtu: #thepa, #thika