thúa, thói

Klasifikimi: m, sh, bised, fig, keq

1. m, sh
   thúa, thói thónj(të)
   • ▸ shtresë e hollë mbrojtëse e brirtë në majat e gishtërinjve, e lidhur fort me mishin: eci mbi thonj eci në majë të gishtave; i vuri thonjtë në #grykë e zuri për gryke; s’të jep as një majë thoi (s’të jep as majën e thoit) s’të jep gjë fare; është shumë dorështrënguar; qoftë edhe një thua sadopak qoftë; deri në thonj (fig.) shumë, në shkallën më të lartë; vepron nën thua (fig.) vepron fshehurazi, tinëzisht; pate thonj, kruaju vetë (fj. u.) mbështetu në forcat e tua; po qe i zoti, arrije diçka vetë.
     Shiko gjithashtu: #grykë
   • ▸ pjesë e parë e disa emërtimeve të pathjeshta bimësh: thua pule (bot.) thuapulë; thonj qete (bot.) rrushqyqe.
2. bised
   • ▸ #kthetër, çapua; thundër kafshësh: thonjtë e shqiponjës; thonjtë e maces.
     Shiko gjithashtu: #kthetër
3. sh, fig, keq
   • ▸ zgjedhë shumë e rëndë, shtypje e padurueshme; rrezik ose kërcënim i madh nga diçka; #kthetra: e shpëtoi nga thonjtë e vdekjes; e futi ndër thonj (dikë); i ka hedhur thonjtë (#kthetrat) e ka vënë nën vete dhe e shtyp a e shfrytëzon në mënyrë të egër.
     Shiko gjithashtu: #kthetra, #kthetrat